Murat Göğebakan – Namus Belası

Düştüm maphus damlarına
Öğüt veren çok olur
Toplasam o öğütleri
Burdan köye yol olur

Ana baba bacı gardaş
Dar gönlüme el olur
Namus belasına gardaş
Döktüğümüz kan bizim

Biz hepimiz turhalıyız
Biz bize benzeriz
Yüz bin kere tövme eder
Gene şarap içeriz

At bizim avrat bizim
Silah bizim şan bizim
Namus belasına gardaş
Yattığımız dam bizim

Kız gelinim suna boylum
Doyamadan biz bize
Besmeleyle yüzün açıp
Oturmadan diz dize

Almış kaçırmışlar seni
Çökertmişler ıssıza
Namus belasına gardaş
Verdiğimiz can bizim

Ağam kurban beğim kurban
Hallarımı neyleyim
Ne bir eksik ne bir fazla
Hepsi tamam söyledim

Kır kalemi kes cezamı
Yaşamayı neyleyim
Namus belasına gardaş
Yattığımız dam bizim

Jöntürk – Namlu Ucunda Kadınlar

NAMLU UCUNDA KADINLAR

Çalış çabala sürün, yine de yaranamazsın.
Köle gibi yaşasan da yinede kaçamazsın.
Üçüncü sayfa haberi senin kaderin neden?
Silahlar ve bıçaklar; halkın sana biçtiği kefen!
Durma, düşün; aç gözünü! Sensin mezarini eşen,
Oğluna töreyi ögreten, ilk namus dersi veren!
Namus silah, bacak arası, namus ölüm degil!
Namus barış, özgürlük! Namus adalet, emek
Bu �Gavur İzmir� demek! Jön der ‘Namus Zion’!
Doğu tanrı, doğu töre, doğuda insan piyon!
Kadın kuluçka makinesi, kadın gözyasi mercan.
Düzeni kuran yaşatan kardeşin, baban, kocan
Tetiği çeken, saldıran ise ahlak, töre, gelenek
Erkek egemen dünyanın kahramanı hep erkek
Ve kadın eve, kafese, kadın çarşafa gömülen!
Kadının saçı başı haram; fitne fesat çıkaran
Hadi oradan it sürüsü! Kadın koruyan, yaratan;
Medeniyeti başlatan bu kadindir sevgiyi yaşatan
*
Seni uyutmanın tek aracı sürünün gerici davası:
Etnik kimlik kavgası, milliyetçilik mayın tarlası.
Jöntürk durmaz, saldırır; isyan ateşini körükler
Hangi kültür, hangi hak? Durma feodale vur mala!
Erkek kültürünü sahiplenme; dilini yaşatma, bombala.
Bak bu erk’in, toplumun seni düşündüğü yalan
Gördügün �ah�lari �vah�lari timsah gözyaşı uyan
Bu �ampül kafalı takoz� ilk kadina kibriti çakar
Töre indirimi yapar ve sığınma evlerini yıkar
Oysa doğan her gün, adı olmayan bu kadın
Sözüm ona namus, aşk için vurulup öldürülüyor
Ses veren yok, duyan yok; yine kurşunlar yağıyor
Yine yükseliyor feryatlar; yine davullar zurnalar
Maskeler çeşit çeşit! Bu dostunu düşmanını tanı
Irak�taki Osmanlıyı övüp sonra Amerika�yı yeren,
Kurtlar Vadisi�ne özenen, Şemdinli�de sokağa dökülen,
Fransa�ya lanet çekenler kadın yanarken nerdeler?
�Namus temizledim� diyen, seni ezenle birlikteler!
*
Namlu ucundaki kadin bu rapin tek gerçeği
�Namusum� diye bagiran koparir önce çiçeği
Kavgasini ver durma, evrensel bir ateş yak
Halk ölümünden yana; kadının yok geleceği

Sezen Aksu – Namus

Aradım yıllardır seni her yerde
Bir türlü karşıma çıkmadın namus
Nihayet bir yerde rastladım ama
Utançtan yüzüme bakmadın namus

Yaklaşıp yanına dedim nerdesin
Dedin ki yorulma gelmiyor sesin
Gayretleri boşa gitti herkesin
Kimseyi yanına sokmadın namus

Fazilet dediğin meğer masalmış
Namuslu görünmek kimlere kalmış
Zenginmiş, fakirmiş, halkmış, kralmış
Gördüm ki kimseyi takmadın namus

Hadi yandan
Hadi hadi yandan

Ben senden ne saray ne ev istedim
Seni sevenleri sen sev istedim
Kıvılcım aradım alev istedim
Bir tek mumu bile yakmadın namus

Azizken gözümde sudan ekmekten
Yoruldum uslu dur yapma demekten
Yüzyıllardır namussuzluk etmekten
Bir türlü uslanıp bıkmadın namus

Hadi yandan
Hadi hadi yandan
Hadi yandan
Hadi hadi yandan
Hadi yandan
Hadi hadi yandan

Bedirhan Gökçe – Namissiz Seni

Cemo derdin biye söylemek haram
Miggin tahir ile sarayim yaram
Uyy dedim bekledim nerdesen agam
Gittinde dönmedin namissiz seni

Elimin ginasi bögrümde galdi
Basimin yazmasi yüzümde soldi
Bende bir ellerde dört çocug oldi
Neye gittin gelmedin namissiz seni

iki bas öküzle üç dönüm tarla
Üç kurus bes kurus sarip sarmala
Kör bogaz doyardi iki logmayla
Alaman neyine namissiz seni

He he arada bir mektubuda geliir
Ese dosta selam sabah ediir
Anasinin ellerinden öpiir
E beni unuttun mu namissiz seni

Ehmo sorar aney babam hanidir
La bu dünyada bizim gibi fanidir
Agam arvat erinin sag elidir
Ellerin girilaydi namissiz seni

Eyvana doguma tezgahi gurdum
Her ilmegi hasretimden dem vurdum
Ben cennete degismezken öz yurdum
Yaban ele sattin beni namissiz seni

He biliyem sen orda cog ehvansen
Allah biliyi kimseleri görmezsen
Eyso, eyso bu can siye gurban deridin
Canin çiksin emi namissiz seni

Uyy aney uyy ataslara yaniyem
Urfa sicak damda sabah ediyem
Yildiza rüzgara adin veriyem
Agrep sogsun emi namissiz seni

Yufka açtim göz göz oldu üregim
Gazan kebabiynan kebap cigerim
Çig köfteye gattim derdim kederim
isotsuz kal emi namizsiz seni, namizsiz seni

Çog söyledim artik dilim dönmüyor
Ne bileyim cahil aglim ermiyor
Gene erim dogrusunu biliyor
Geliver artig be namissiz seni

Gurdun gusun yani yavri dolusti
Devran döndü burda hersey degisti
Ula bin yil sonra harran suya gavusti
Bizede gavusmag yokmi namissiz seni
Namissiz seni, namissiz seni

Köroğlu – Namem Vardır Çamlıbel’im

Namem vardır Çamlıbel’im sallanır
Okuyup dinleyen cümle bulanır
Yirmi dört boğumlu kargı kullanır
Şol Koca Kenan’ın günüdür bugün

Benden selam olsun Deli Hoylu’ya
Kaplan sıfatıyla fidan boyluya
Dal kılıcı şimşek gibi parlaya
Şol Deli Hoylu’nun günüdür bugün

Deryalar üstünde oynar gemiler
Dalga vurur inim inim iniler
Baş kesende aslan gibi ünüler
Şol Kabre Sığmaz’ın günüdür bugün

Köse Sefer bilir yolun doğrusu
Burda belli olur yiğit hangisi
Aslanın ödünü çatlatır sesi
Böyle kahramanın günüdür bugün

Ulaşsınlar benim benim diyenler
Nahak yere tatlı cana kıyanlar
Adam etin kebap edip yiyenler
Cümle pehlivanın günüdür bugün

Namem vardır ulu beyler uyanır
Dağlar taşlar kızıl kana boyanır
Nazlı Kırat’ıma nal mı dayanır
Kırat nal atmanın günüdür bugün

Köroğlu’yum arka verdim dağlara
Kılıç kalkan hoş yakışır ellere
Çok selam söyleyin ulu beylere
Kan içen beylerin günüdür bugün

Cengiz İmren – Namerdim

Yıllar sonra seni tesadüfen bulmuşum
Ay sen benim minik serçem, benim yavru kuşum
x 2

Adını dağlara, taşlara yazmışım ah
Aşkımı dört aleme yaymazsam namerdim, namerdim
Sana kötü bakamam, kıymazsam namerdim

Tırnağımdan saçıma inan seninle doğruyum ahh
Seninle yeşerdi bahçem çağladı suyum
x 2

Kaybetme korkusuyla hırçınlaşırsa ruhum ahh
Sana kötü bakamam, kıymazsam namerdim namerdim
Aşkımı dört aleme yaymazsam namerdim

Yaşam gücümü alırken herkes senden olur ya ecel gelir göçerim bu alemden
Bi ufak fısıltı ya yeter ki seslen, sesini o dünyadan duymazsam namerdim
Aşkımı dört aleme yazmazsam namerdim
Sana kötü bakamam, kıymazsam namerdim

Özlem Özdil – Namerdin Tokatı

Namerdin Tokatı Yıktımı Seni
Şöyle Bir Ayağa Kalkmaya Çalış
Tükense Mecalin Tutmazsa Dizin
Yine Yavaş Yavaş Kalkmaya Çalış

Uyumaz Fırsatçı Gözü Dalsada
İnanma Sen Ona Yüze Gülsede
Kapına Engeller Surlar Kursada
Tırmana Tırmana Çıkmaya Çalış

Ağlama Boşuna Yoktur Faydası
Sürdürme Yüzüne Kara Lekesi
Çökse Bedenine Gaflet Uykusu
Gözlerini Açıp Bakmaya Çalış

Özdilim Engeller Girse Yoluna
Sakın Ha Sen Yola Gitme Onunla
Meyil Verme Dostum Dünya Malına
Nefsin Kalesini Yıkmaya Çalış

Hilmi Şahballı – Name Yazmana Gerek Yok

Name yazmana gerek yok
Bir bakışın yeter bana
Kirpiklerin sineme ok
Can yakışın yeter bana
Aşk ölümden beter bana

Yaram derin yaram derin
Bu yara senin eserin
Ay doğmasın gecelerin
Hilal kaşın yeter bana
Aşk ölümden beter bana

Dinmiyor sızı neyleyim
Şahballı sazı neyleyim
Baharı yazı neyleyim
Boran kışın yeter bana
Aşk ölümden beter bana